Akcent_przeciągły

Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License

Znaki diakrytyczneInne znakiużywane czasem w funkcjiznaków diakrytycznych

Akcent przeciągły ( ˆ, łac. circumflexus, gr. περισπωμένη / perispoméni), często nazywany daszkiem to znak diakrytyczny używany w językach: esperanto, francuskim, greckim, niderlandzkim, norweskim, języku rumuńskim, słowackim, portugalskim i innych.

[ Użycie

afrykanerski – oznaczenie samogłoski o nieregularnej, niesprecyzowanej wymowie
transliteracja bułgarska – oznaczenie szwy, odpowiednikiem w cyrylicy jest ъ
cziczewa – ŵ oznacza spółgłoskę szczelinową dwuwargową dźwięczną [β]
esperanto – akcent zmienia brzmienie spółgłoski. Litery ĉ, ĝ, ĥ, ĵ i ŝ są, podobnie jak polskie znaki, integralną częścią alfabetu
francuski, friulski, jèrriais, walijski, transliteracja japońska – akcent przeciągły używany jest nad â, ê, î, ô i û, i oznacza długą samogłoskę.
grecki – w grece klasycznej akcent przeciągły oznacza akcentowaną samogłoskę długą, wymawianą w tonie wznosząco-opadającym. Język nowogrecki nie jest już językiem tonalnym, jednak z użycia akcentu przeciągłego w ortografii zregnowano dopiero w 1982 roku. Obecnie do oznaczania samogłosek akcentowanych używa się wyłącznie akcentów ostrych.
portugalski, wietnamski – akcent przeciągły nad literą zmienia jej wartość fonetyczną – dana samogłoska wymawiana jest wyżej
rumuński – obecnie daszek występuje tylko nad â i î, dawniej także nad ô i û. Służy on do oznaczenia samogłoski /ɨ/. Użycie â i î regulowane jest przez odpowiednie zasady ortograficzne.
słowacki – daszek (vokáň) zmienia literę "o" w dyftong /u̯o/.

W języku prasłowiańskim intonacją cyrkumfleksalną nazywa się intonację opadającą.

[ Zobacz też

To jest tylko zalążek artykułu związanego z językoznawstwem. Jeśli potrafisz, rozbuduj go.

Parse error: syntax error, unexpected '}' in /home/vloq/wiki/encyklopedia.c-o-m.pl/ll5a5f92bb4f40ac53f1ec5cd05dbfd3ce.php on line 1